Terapia taktylna

Terapia taktylna – autorstwa dr Swietłany Masgutowej
Neurosensomotoryczna terapia taktylna proponuje techniki masażu i stymulacji skóry, które aktywizują rozwój funkcji mózgowych i układu nerwowego. Założeniem metody jest uruchomienie naturalnych mechanizmów rozwoju i samoregulacji organizmu, reguluje pracę czucia dotykowego, optymalizuje sensomotoryczną integrację odruchów.

Współdziała ona z metodą integracji odruchów. Jest rodzajem masażu, który pobudza oraz przygotowuje receptory skóry do prawidłowego odbioru bodźców sensorycznych pochodzących z otoczenia. Zwiększa świadomość ciała i reguluje zaburzenia skóry w odbiorze wrażeń dotykowych. Reguluje reakcje mózgu na informacje pochodzące ze skóry i mięśni. Normalizujące działanie, potwierdzone w pracy z dziećmi i dorosłymi, pozwala na łączenie terapii taktylnej z różnymi innymi technikami rehabilitacji, z masażami oraz stosowanie jej oddzielnie jako metodę relaksującą i wspierającą rozwój dziecka, a także pomocną w terapii osób dorosłych.

Techniki te wykorzystują specjalny dotyk i stymulację, co reguluje:
·integrację odruchów,
·zakres napięcia mięśniowego,
·integrację sensomotoryczną,
·świadomość kinestetyczną.
W trakcie zajęć uczestnicy poznają sposób diagnozowania, zasady i techniki masażu oraz rodzaje ćwiczeń wykorzystywanych w terapii taktylnej.

Plan szkolenia obejmuje:
1. Założenia Terapii Taktylnej wg. dr S. Masgutowej.
2. Skóra, jej rozwój, budowa i funkcje.
3. Unerwienie skóry, receptory, dermatomy.
4. Dotyk i jego znaczenie dla rozwoju.
5. Skóra i propriocepcja.
6. Neurofizjologiczne podstawy rozwoju zmysłu dotyku.
7. Rozwój zmysłu dotyku i jego wpływ na integrację sensoryczno-motoryczną.
8. Dotyk a odruchy niemowlęce.
9. Terapia taktylna a wyzwanie rozwojowe.
10. Diagnoza i zasady pracy w Terapii taktylnej.
11. Kroki terapii taktylnej.

Metoda neurosensomotorycznej terapii taktylnej jest skutecznie wykorzystywana zarówno u dzieci, jak i dorosłych podczas pracy z:
·porażeniami mózgowymi,
·autyzmem,
·zachowaniami agresywnymi,
·lękami i fobiami,
·opóźnieniami w rozwoju umysłowym,
·nadpobudliwością psychoruchową,
·trudnościami w nauce,
·zaburzeniami mowy,
·zaburzeniami integracji sensorycznej